به نام خداوند او

سلام دوستان عزیز........ نمی دونم شاید حرف بدی باشه ولی نمی خوام یه مدتی بنویسم !! حداقل تو وبلاگ ...

می خوام یه مدت متعلق به دفتر خاطرات کوچیکم و خودکار استدلرم باشم .....

نمی دونم چرا .... ولی وقتی به وبلاگها ی دوستان عزیز ام جی فن میام ..یه جورایی خجالت می کشم ...از طرز نوشتنم !!

احساس می کنم مثل بچه ها می نویسم و از این که نمی تونم مثل خیلی ها از کلمات بزرگ و قلمبه سلمبه استفاده

کنم یا داستانها بزرگ نقل کنم.. (بلد نیستم !!! ) خجالت می کشم.................به خدا راست می گم ....

همش فکر می کنم شاید به خاطر طرز نوشتنمه که نتونستم توجه خیلی از فنها رو به نوشته هام جلب کنم ، نوشته هایی

که روزها براشون فکر کردم ، اشک ریختم ، و از حاصل ذهن کودکانه ی خودم برداشت کردم .........به خاطر همین

میخوام یه ذره تو نوشتنم تغییر ایجاد کنم .....فعلها و فاعلها و ضمیرها و نقل و قولها و ضرب المثلها و... همه چیز باید در من

تغییر کنه ، من نمی گم که از دست کسی ناراحتم ...فقط از دست خودم یه ذره غمگینم ....خودمم دیگه !!

ای کاش روزی بتونم تریپ نوشتم درباره مایکل رو عوض کنم ...اونقدر قدرت داشته باشم که توی سکوت هم چیزی بگم...

سکوت فقط واسه خود آدمه ...پس دیگران چی ؟ من وقتی هر روز وبلاگم رو به روز می کنم (با اشتیاق هر چه تمام تر)

اون هم به زور این کار رو می کنه .............شاید فکر کنید صد در صد اشتباه می کنم ولی قبول دارم ............

شما هر چه فکر کنید درسته ............من اشتباهاتم زیاده ......من 14 سالمه و در دوران بلوغ هستم و مطمعنن

خواهم تونست اون تغییرات لازم رو به سارای توی آیینه بدم و اشتباهات هم جزئی از این راهه ...........................

به دوستان عزیزم حق می دم که از دستم ناراحت باشن ولی مطمعن باشید من برای این کارم ، دلیلهایی قانع کننده

دارم .........................

خوب من برمی گردم..........شاید نتونم تغییر کنم..........شاید زود برگردم ، شاید دیر..................شاید هیچ وقت ..........!

ولی هر زمان که دوباره نوشته ای از من در وبلاگ دیدید بدونید این سارا همون سارای عاشقه که خودش رو ملزم به تغییراتی

دونسته...........سارایی که با غمهای اون مرد گریه کرده و با لبخندهاش خندیده ................ وجودم رو تغییر نمی دم ! قول ...

کار من ،( همین وبلاگ نویسی )من رو یاد یه کارتونی می اندازه ....توی اون کارتون شخصیت اصلی که یه مورچه بود به بالای

سر دوستانش میره و با غرور هر چه تمام تر داد می زنه : هی...همگی به من گوش کنید ...." ولی ناگهان یه صدایی از توی

جمع بلند می شه و می گه : مگه تو کی هستی ؟؟؟" باور کنید بعضی وقتها همین احساس رو دارم .............

خوب به عنوان (شاید) آخرین یادگاری برای شما دوستان یه نامه ای واسه مایکل نوشتم که ای کاش

می تونستم به دست خودش برسونم ولی نمی شه ........ای کاش خود مایکل می تونست

این کلمات رو بخوانه ولی باز هم نمی شه............به خاطر همین من با پوسترش حرف زدم.

تک تک جملات و کلمه ها و حرفها ...........زنده شدم و اشک ریختم.........

امیدوارم لذت ببرید .....

تا ابد دوستت دارم فرشته ی بزرگ

سلام مایکل جسکون بزرگ ... امیدوارم شاد و سلامت باشی و هر جا که هستی خندان و امید وار .

من سارا هستم . 14 سالمه . الان 7 ساله که عاشقتم ولی 3 ساله که شناختمت . می دونم

کی هستی مهربون . ....(می دونم تو یه فرشته ای !!) ولی به کسی نمی گم . مطمعن باش ...

مایکل باید باهات حرف بزنم .من دنیای پشت آیینه رو دیدم ها ! من یه چیزهایی راجع به اونجا

می دونم .........(*) قبل از هر چیز بهت می گم که حاضرم همه چیزم رو واسه خوشحالی تو

بدم و خیلی خیلی خیلی ... دوستت دارم و همانند تو........رقصم اوج لذت من است ..!!!!

می دونی مرد ... دلم گرفته...بد جوری هم گرفته ... دلم می خواد مثل بچه ها بشینم یه گوشه و

شروع کنم به گریه کردن ...نمی دونم ولی خوب عاشقیم دیگه ..!! می خوام یه چند خطی واست

بنویسم ... اگه مزاحمت نیستم این امواج قلبی رو ازم بگیر که گذاشتمش توی وبلاگ فاصله هامون .....

تو همون کسی هستی که همه چیز رو یاد دادی و همچنان داری بدون هیچ درخواستی یاد می دی .

هی مرد ... تو بزرگتر از اون چیزی هستی که بخوام توصیفش کنم . تو پاک و ناب و دوست داشتنی

هستی ... تو فوق العاده ای. هنرت من رو لال می کنه ... من بارها و بارها با تو گریه کردم و خندیدم

ولی چرا .....چون دوستت داشتم . چون یک عاشقم مرد . آره ... من اومدم و قصد رفتنم هم ندارم .

هی مرد ... یادته ... یادته که خودت دستم رو گرفتی ؟ گفتی بیا حالا وقتش نیست . من نمی دونم

باید در مقابل این محبتهات و بزرگی ها و از همه مهم تر امید و عشقی که دادی چی بگم ؟ ولی آیا

مرد من لیاقت خواهم داشت یه روزی از نزدیک ببینمت ؟ نمی دونم ، هر وقت به نورلندت ، همون

سرزمین رویایی ات فکر می کنم تموم تنم می لرزه و اصلاً مخم رو از دست می دم ، انگار که قراره

بهشت رو مجسم کنم .... نمی دونم ....ولی احساس می کنم بدجوری عاشقت شدم مرد ...حتی

یه ربع بدون تو موندن ، مثل یک ساعت بدون نفس کشیدن ، زنده بودنه .... حالا به جایی رسیدم ..

(البته فکر کنم ) که دیگه هیچ وقت نتونم و نخوام که این عشق بزرگی که بهم دادی رو ازدست بدم .

بهش چسبیدم مرد ....مثل یه چسب دو قلو !! راستی این روزها گفتم که .... بد جوری تو حالت

غمگینم ...دیگه دست و دلم نمی گیره که توی ورد پدم بنویسم . خودکار و دفتر خاطراتم دوستان

خوبم شدن و همه چیز رو این روزها واسم حفظ می کنند . می دونی مایکل...دلم بدجوری خونه.

حالا بعد از سالها می فهمم که منظورت از گریه هایی که می کردی و می کنی چیه ! من دیدم این

مردم چطور زندگی می کنند مایکل...این دردناکه که اونها همه ی درها رو بسته می بینند ......

شاید خوب نباشه ...ولی من واسه ی اونها هم غصه می خورم ...قدر تموم اونها....راستی اونها

چقدرن .... 1میلیارد ....2 میلیارد .... نمی دونم ولی احساس می کنم دیگه دارم این گوشه ی

اتاق خفه می شم ..... دیگران می خندن و اظهار خوشحالی می کنند مرد ولی اونها دارن خرد

می شن و من از خرد شدن اونها غمگینم ........راستی چرا ما ها ؟ چرا ما انتخاب شدیم .....؟

چراخیلی از آدمها دیگه قلبشون با ( برای ما کافیه ) نمی لرزه ؟؟؟؟ آیا اونها مردن مایکل و فقط

یک جسم دارن که همه جا دنبال خودشون می کشنش ..؟؟ نمیدونم مایکل...ولی شاید ما توی

دنیای تریلر زندگی می کنیم و باید هر لحظه مواظب باشیم که مردها خفمون نکنند ...تو یاد دادی

مرد....آره خودت گفتی که امید وار باشم ..تو گفتی که لبخند بزنم ....تو گفتی که برقصم تا به اوج

لذتم برسم ...ازت ممنونم ......نمیدونم باید این لطفهات رو چه جوری جبران کنم ....؟

نمی دونم ....مطمعن نیستم ....ولی دیدن از نزدیک تو واسم یه رویای نود و نه درصد غیر قابل

دسترسه که با این وضع من به صد در صد هم خواهم رسید..............ولی من این شعار رو

واسه لحظه های ناامیدی خودم گفتم . بخوان : آینده مال منه . هیچ کس آینده رو ندیده و

نمی تونه اون رو از قبل پیش بینی کنه ! مگه نه مایک..............نمی دونم تا چه حد راسته ؟

هی مرد بزرگ ... هنوز داری حرفهام رو می خوانی ....به خدا دیگه اشکهام هام و هق هق ها دارم

خفم می کنه .....چرا من حق فریاد کشیدن ندارم ....من هم میخوام توی خیابون داد بزنم و

خودم رو تخلیه کنم...هااااااااااااااااااااااااااااااااااا .............نمی دونم کسی شنید یا نه ...نمی دونم !

ولی همه الان از نظر ظاهری خوابیدن و دارن رویا ! می بینن . چیها می بینند مایکل ؟ آیا رویاشون

اینه که دارن توی یه استخر تمیز شنا می کنند یا این که دارن توی پول غلت می زنند ...نمی دونم.

ولی من دیگه واسم فرقی نمیکنه که بخوابم یا بیدار باشم ...چون تموم زندگیم یه شکل شده .

هر جا رو که نگاه می کنم حضور داری و لمست می کنم ...حتی توی یه خونه ی ساکت و تنها .

تو رویاها م رو در بیداری نشونم دادی .........مرد چطور باید ازت تشکر کنم . عشقت سالهاست

که در من رخنه کرده ولی هنوز نمی دونم آیا لیاقت این عشق رو دارم یا نه ..........!!؟؟؟

سوز چشمام نمی زاره صفحه رو ببینم ..واستا اشکهام رو پاک کنم.................................

خوب ببخشید ، چی کار کنم این چشمام هستند که امون نمی دن !! ولی اونها که تقصیری ندارن

شاید گریه کردن اونها هر تقصیر منه.........آره مایکل....خیلی چیزها تقصیر منه که نمی خوام

ازشون حرف بزنم......مایکل گریه هام رو از خیلی ها پنهون کردم و بچگیم رو قایم کردم توی

جیب بقل شلوارم تا کسی نفهمه که من بچگی نداشتم ...ولی مجبور شدم بچگی نصفه

نیمه ام رو از جیبم دربیارم و اون رو به همه نشون بدم .... کلی خجالت کشیدم مایک......

آخه اون بچگی شکسته بود........چرا من مجبورم که سالهایی که با بابام و مامانم به پارک

میرفتم رو به خاک بسپرم ؟ چرا ......می دونم چون یک سری ها اون رو به گند کشیدن مایکل.

اونها تموم آبنباتها و بستنی یخیهای من رو دزدیدند و به من چیزهایی یاد دادند که مستحقش

نبودم.......مایکل ...دلم می خواست کنار در نورلندت بودم و روی خاک پاکش می نشستم و

با در بزرگوارش حرف می زدم و با اون صندوق پستی قشنگش گریه می کردم ....درختا هم

اونجا بودن ...........ای کاش خودت رو در کنارم داشتم...تا سرم رو روی دستهای مهربونت می زاشتم

و همه چیزهایی که توی قلبمه رو واست می گفتم مهربون .....بهت می گفتم که مردم چی

می گن.....بهت می گم که اونها خودشون تصمیم می گیرن...راجع به همه چیز ....اونها هیچ

چیز نمی دونند مایکل......................ای کاش پیش خدا بودم....................................

دلم بدجوری گرفته......دیگه آیینه هم من رو نشون نمی ده...........باید برم حیاط و با آسمون

قشنگش حرف بزنم...........فکر کنی ستاره ها باشن ؟ من سلام تمام بچه ها ...علی و احسان

و عباس و میلاد و شهاب و امیر و مریم و الناز و الهه و حمید و حسن و سودابه و عاطفه و آیدا و علیرضا و

سهیل و متین و معصومه و فاطمه و گویا و .... رو به ستاره ها و به درختا و به آسمون می رسونم ...

مایک... فنهات خیلی بهم لطف دارن ... اگه تا حالا دوستان خوب و صمیمی مثل علی و احسان

و میلاد و عباس و امیر رو نداشتم نمی دونم آیا تا به حال زنده بودم یا نه ....اونها خیلی بهم لطف داشتن

مایک ....وقتی با اونها آشنا شدم ، احساس کردم بعد از سالها تونستم کسهایی رو که کاملاً

درکم می کنند پیدا کنم......من با شناختن اونها خانواده واقعی ام را پیدا کرم مایکل مهربونم..

همیشه این کار رو می کنم...................مایک اگه این دفعه فرشته ای رو دیدی ازش بخواه که

بیاد و من رو با خودش ببره ...........................تو رو خدا این کار رو بکن ..چون دیگه دارم عذاب

می کشم ...دردهای روحی و جسمی و اجتماعی و ... دارم طاقتم رو تموم می کنه .اینو بدون

که فقط خداوند و تو هستید که به من امید زندگی می دید و کمی هم دوستان خوب و عزیزم.

مایکل خیلی از اونها خجالت می کشم.......اونها آخر احساساتن ولی به خودشون لقب ام

جی نمی دن ولی من چی ؟؟؟ من همیشه بی ادب و پر رو بودم و خواهم بود .............

من به چه جراتی به خودم می گم :سارا ام جی . در صورتی که علی با اون عشق بزرگ و

بی حد و وصفش هیچ وقت این کار رو نکرده........گفتم که من همیشه زیادتر پیش میرم !

مایک شاید مسخره باشه ولی می دونی ...گاهی وقتها چیزایی رو واسه خودم می گم که حتی برام

معنی ندارن ولی وقتی با آرامش هر چه تمام تر با حس پروفسوری ! با احسان یا علی یا ...

صحبت می کنم اونها برام شرح می دن و من فقط بهشون گوش می دم و تازه ب پرورویی

می گم که آره ...یه چیزایی می دونستم ....در صورتی که من هیچ چیز نمی دونم مایکل ....

احساس می کنم که بچگیم رو کاملاً از دست دادم و هر روز دارم ناخواسته بزرگتر و بزرگتر میشم .

البته من هنوز پول و مقام و اعداد رو اصلاً دوست ندارم ولی نمی دونم این چه احساسیه که

مایکل دنیا برام به شکل یه علامت سواله (( ؟)) یه علمه سوال می بینم که بهم زل زدن و انتظار

دارن که بهشون جواب بدم ولی من مثل یه ترسو فرار می کنم ............دوستم میلاد درباره من

به خودم گفت : خوشا به حال من (میلاد) که تو رو دارم ولی بد به حال تو که خودت رو نداری !!

مایکل من زیاد از این حرفش چیزی نفهمیدم .....همون قدر فهمیدم که کلمات خودم کشش می داد ....

هی مرد...فکر کنم یه ذره سبک شدم....اشکهام دیگه داره خشک می شه و دارم میرم توی حالت

یک تصمیم بزرگ گرفتم که خیلی بهش فکر کردم .............می دونی که تصممیم چیه ...خیلی

ازش برات گفتم ....دوستام هم می دونن ...مایک بهم بگو که اشتباه نمی کنم ......بهم بگو که

دارم دورانی رو از دست نمی دم..........بهم باز هم بگو تا یاد بگیرم چون من تشنه ی دانستنم .

مثل یه تیکه ابر..............نه خیلی رویایی شد..........یه تیکه اسفنج ...آره بهتره ......مایک

از خیلی رویایی گفتم حرفهام رو من رو ببخش چون خودت رویاییم کردی ......خودت گفتی که

رویاهام رو به پرواز دربیارم و بارقصم به اوج لذت برسم.............تو این چیزها رو یادم داد ....

مرد ......بهم یاد بده چون یه مسافرم ..میام و میرم ولی حیف که مثل تو توی سعادت نبودم ...

من روی پله های اول خونه ی عشقت خوابیدم و هر روز به امید دیدنت سرم رو بلند می کنم و

هر از چند گاهی یه نورهایی میبینم ..........خودتی دیگه نه ؟؟؟ مطمعنم چون غیر از تو فرشته

ی دیگری نمی درخشه...........مایکل بهم کمک کن تا پله ها رو یکی یکی بالا برم ....یه چیزی

رو هنوز نمی دونم مرد................من لیاقت خوابیدن روی همین پله ها رو حتی هم دارم ؟

خلاصه امشب تموم حرفهای گفته و نگفته (البته یک دهمشون رو ) بهت گفتم مرد ...امیدوارم

روزی لیاقت دیدنت رو داشته باشم تا همه ی حرفهام رو رو در روت بگم تا بدونی سارا چی کشیده ؟

من نمیمیرم .........به خودم قول دادم واز سحر قول گرفتم که تا روزی که تو رو و نورلندت رو

نبینم ...از اینجا نرم...........اگه رفتم هم بی خی خی ..........خلاصه یه جوری میام سراغت .

هی مرد ...........دیگه وقتت رو نمی گیرم.........من دارم میرم کمی با ستاره ها حرف بزنم.

من هنوز یک دهم از حرفهام رو هم نزدم ، پس حتماً یه سری به وبلاگ قلبم به آدرس :

به رویاهام هم بیا...!!!!

خاک پای عاشقان تو ، مخلص و نوکر و چاکر وجود ناب و خالصت ....

" سارا پورحسن "

----------------------------------------------------------------------------

از همین جا دست تک تک شما رو می بوسم و اگه از من در هر حالتی دلخور شدید یا

دلتون رو شکستم ! عذر می خوام و بدونید که کوچکتری کردم . خواهر کوچیکتون سارا رو

فراموش نکینید و بدونید سارا هر جا که باشه .....چه رو زمین و چه بالای ابرهای کومولوس

همیشه به یادتونه.......

راستی واقعاْ شما متوجه فرق نوشته ی قبلیم با بقیه نوشته هام

نشدید ؟؟؟؟؟؟؟؟؟

در پناه خداوند او . عشقتون روز افزون ...تا بعد ..........(انشاالله ...)

به نام خدا

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

یکی ازم خواست که با ارزش ترین چیزم رو بهش یادگاری بدم ! من سکوت کردم و به عکسی از او خیره شدم و دوباره همون بغض

همیشگی توی گلوم جمع شد ... اون شخص گفت : چی شده ؟ چیز بدی گفتم ؟ خل شدی ؟ من با لرزش صدام گفتم : هر چقدر

که می خوای از این عشق و سکوت و اشکها واسه خودت بردار ! اینها با ارزش ترین چیزهای من توی زندگیمه ! اون شخص یه چند

دقیقه ای سکوت کرد ... مثل این که اون شخص برای چند لحظه ای وارد دنیای من شده بود ...او چند لحظه زندگی کرد .. ولی زود زد

بیرون .... من هم چیزی بهش نگفتم ... و گذاشتم توی همون سیاه چالش بپوسه..... استخوان ها بگنده و تا آخر عمرش در جهل باشه.

به خدا قسم که نمی خوام از خودم تعریف کنم ... چون همه ی ماها این کارها رو بارها و بارها برای اطرافیانمون کرده ایم ... من اصلاً

کیم که بخوام به خاطر کارهای کوچک و ناچیزی که کردم ، فخر بفروشم ....ولی من به خیلی ها ، لحظه ای زندگی دادم ...ولی بیشتر اونها

لیاقت اون چند لحظه رو هم نداشتن ! من سکوت و عشق و تنهاییهام رو با خیلی ها تقسیم کردم و خدا بهم لطف می کنه و نمی زاره

که هیچوقت تموم بشه .......................

كه مرا درك كنی

من همان معبدم

تو نمیتوانی مرا آزار دهی

من آرامش را یافتم

در درون خودم

همرنگ شو ، همرنگ شو ))))

( MICHAEL JACKSON / JAM )

)))))))))))))))))))))))((((((((((((((((((((((

ممنون از همه ی شما . همتون رو از ته قلب دوست دارم ، ام جی فنهای عاشق.

در پناه خداوند او . وجودتان نورانی و عشق آن مرد در قلبتان روز افزون باد .....

به نام خداوند او

تقدیم به همه سوزی کوچولهای دنیا و تمام کسانی که براشون اشک ریختن و همچنان می ریزند....

با هر نت این آهنگ ... صدای قلبتان را بشنوید ..... وجودتان چه می گوید ؟ به خود بیاندیشد...........به خاطر خدا این کار را بکنید....به تلفظ کلمه ی " سوزی کوچولو " توسط آن مرد توجه کنید ... او دارد با ما حرف می زند....آیا می شنویم ...؟؟؟؟؟.................

واقعاً همه ی این حرفهای تکان دهنده که این مرد بزرگ بیان داشته فقط برای شخص خاصی به نام " سوزی کوچولو " نبوده . آن مرد بسیار این گونه صحنه ها را دیده و صدایش ، صدای تمام سوزی کوچولو ها ی جهان است که به خاطر غفلت یک سری از انسانها همانطور که بسیار بی سرو صدا می آیند ، بی سرو صداتر هم از این جهان می روند ....ولی برای چه ؟

آیا نمی توانیم به محیطمان توجه بیشتری داشته باشیم . کودکانی بی پدر و مادر که شبها در خیابان می خوابند و  یک شمع کوچک برایشان به اندازه خورشیدی بزرگ نور دارد ... اما من شاهد بودم که همان مکان کوچک کنار خیابان و همان شمع هم از آنها گرفته شده .... خشم های این دنیا برایشان گویاست.... قصه ی هر شبشان ، سوز سردی است که

بین درختان بید می پیچد و به گوششان می رسد ... آنها خانه می خواهند ... آنها غذا می خواهند ....آنها عشق می خواهند ....دردناک است ... کودکان گرسنه که مورد خشم خانواده ها قرار می گیرند و شاهد درگیری های خانواده خود هستند ... و آخر

تنها کسانی که در حقشان ظلم صورت می گیرد ، همین کودکان هستند. ... کودکان تنها . همان فرشته های زیبا...... در شبهای زیبا .... در شبهایی عید و شادی ما .... آنها جایی برای خوابیدن ندارند .... آیا وقت آن نرسیده که تلنگری به خود بزنیم . بیدار شویم و محیط وحیشیمان را ببینیم ....ما که ادعا داریم همیشه به ستارگان می نگریم سخت در اشتباهیم.... این کودکان تنها و بی خانمان هستند که هر شب آسمان سقفشان و ستارگا ن و ماه چراغ خوابشان و زمین سخت ، تشکشا ن می شود... بیایید خوب گوش فرا دهیم .... صدای گریه ی آن مرد را خواهید شنید .... او اشک می ریزد و از جهل ما انسانهای فانی درد می کشد. بیایید اشکهایش را ببینیم و به آنها اهمیت دهیم .... آن مرد برای سوزی کوچولو و امثال او اشک ریخته ...پس بیایید از او بیاموزیم .... کودکان گمشده .... به راستی که آن مرد حقیقت را زیبا بیان داشته .... او برای کودکان گمشده و برای سوزی ها کوچک زیادی اشک ریخته و همچنان می ریزد ، زیرا تنها آن فرشته است که غربتشان را درک می کند ... او برایشان دعا می خواند و به آنهایی که می شناسد و نمی شناسد کمک می کند.............. بیایید بیاموزیم و درک کنیم که باید از تغییرات کوچک شروع کنیم .

سوزی کوچکی را به زندگی بازگردانیم ......به آن مرد یاری بده که سالهای بسیار باشد و به زندگی سوزی ها کوچک نور امید و عشق و صلح ببخشد و به یادمان بیاورد که در کجا (زمین ) زندگی می کنیم و انسانیم و چه وظیفه هایی داریم ..... خداوندا ....مارا تنها نگذار....

معنی خدا ،وجود مایکل ، رسم عشق ، امید دوباره ، صلح پایدار........یاد بگیریم و به دیگران یاد بدیم ......

به نام خداوند او

عشق ، حمایت ، و وفاداری شما این را تماماً برای من میسر ساخت . من هر گاه به واقعاً به شما  نیاز داشتم ، حضور داشتید . هر گز فراموشتان نمی کنم . عشق تقدیمی همیشگی از سوی شما  من را در آغوش میگرفت ، اشکهایم را پاک می نموند و سراسر همراهیم میکرد . من قدر این فداکاری و حمایت شما را همیشه خواهم دانست . شما منبع الهام من هستید ."

با عشق

به نام خدا

" سلام . دوستان عزیز اونچه در زیر می خوانید ، یکی از زیبا ترین رویاهایی که در چند شب پیش دیدم .اونقدر برام عجیب و غیر قابل باور بود که حتی قدرت بیانش رو هم نداشتم .... ولی امروز این جرات رو به خودم دادم و اون رو براتون تعریف کردم . البته این به حالت عادی نیست . سعی کردم یه روش جدید به کار ببرم تا مثل بقیه نوشته هام نباشه . امید وارم از خواندنش لذت ببرید ...... "

فکر کن یه شب بیدار بشی . دیگه توی جسمت نباشی ... پرواز کنی تا اون بالا . بری و بشی دور از خونه ها .رها بشی توی فضا. شاید فرشته ها بیان سراغت توی ابرها . بگن چی می خوای ، بگو آخرین خواسته ات رو از ما . فکر می کنی چی می خوای ؟ گفتنش خیلی سخته ، مگه نه آقاها و خانمها ؟؟!!! اما من دارم یک نظر جدا ........ من از فرشته ها می خوام . می خوام من رو ببرن اونجا ، همون شهر قصه ها ، همون شهر بچه های پر سرو صدا . همون جا که وقتی می خندی ، در رو به روی غصه ها می بندی . همون جا که مردی هست ، خیلی آقا . بزرگ نشده و میخنده . خوب گوش بده الان داره می خنده . اون مرد خیلی بزرگه . لباسهاش ساده ولی خوش آب و رنگه ! یک دل داره ، قد هوا . بهش فکر کنی می ری توی آسمونها .رها می شی از این دنیا و این آدمها ! می ری به عرش کبریا . کمی نزدیک می شی به خدا . حالا تو دیگه می دونی قدر دعا .فرشته ها دستامو گرفتن . من رو به بالا بردن . سبک بودن ، مثل پر . خالی بودم ، مثل ابر . ما گذشتیم از شهرها . همون جا که موج می زنه غمها . مردم بیخانمان دیدیم . بچه های در حال مرگ دیدیم . رئسای جمهور دیدیم . کاخهای زیبا دیدیم . ولی من هیچ چیز نفهمیدم ، چون اونجا نبودم . رفتیم و رفتیم با فرشته ها . خلاصه رسیدیم به همون جا . . نورلند زیبای ما .....هوا چقدر لطیف بود . خورشید چه گرم و کریم بود . نسیم سرد بهاری ، توی اون صبح رویایی . درها باز نشدن ، اما ما ازشون گذشتیم .رفتیم و رفتیم . به دری رویایی رسیدیم . اما این بار فرشته ها ، جرات نداشتن ، برن تو بدون اجازه .فرشته بزرگ اومد . در زد و در زد . فرشته ای کوچولو اومد و در رو باز کرد . خونه چقدر نور داشت . چقدر عجیب بود و راز داشت .یهو اون نور زیاد شد . چشم من ز شدت نور بسته شد . اما هنوز می دیدم . وای چقدر عجیب بود . اون مرد چقدر زیبا بود .دستهای نرمش اومد . کشیده شد رو سرم . با چشمهای زیبا نگاه کرد به دستام .گفت :چقدر سرده اینها ، ایا تو هم رفتی از پیش ما؟سکوت کردم . چشماش یهو تر شد . گریان و غم آلود شد .... انگار دلش کمی شکسته بود . حرفی نزدبرام ولی فهمیدم . اون از مرگم غمگین شد . دستم رو گرفت تو دستاش. چقدر گرم و لطیف بود . انگار خدا اونجا بود . فضا چقدر عجیب بود . یهو اون مرد صدا کرد ....خداش رو هی صدا کرد . برای من دعا کرد !!! گفت : حالا زود براش ، بزار بیاد دوباره پیش ما . یهو یه صدایی اومد . یه صدا از بالا اومد .گفت: باشه . اون مرد دوباره خندید . دستام رو گرفت و من رو در آغوش کشید . همون لحظه که بهم خیره شد . قلبم دوباره به تپش افتاد .....انگار توی یه لحظه دوباره اومدم توی وجودم .... آره همش یه رویا بود ..........

..................

SPEECHLESS

عشق تو جادوئی است .‌این احساس من است،

اما من كلامی برای شرح آن نمی‌یابم

مجالی برای ابراز این میل سركش نیست

اما دنیاها و دنیاها راه برای بیانش وجود دارد

برای این كار از احساسم برایت بگویم

اما من زبانم بند آمده، زبانم بند آمده

این احساسی است كه تو به من می‌دهی

و همه چیز غیر واقعی است

وقتی با تو هستم در واژه‌هایم گم می‌شوم

نمی‌دانم چه بگویم، سرم مثل چرخ و فلك

تاب می‌خورد، پس به آرامی دعا می‌كنم

من هیچ كجا نخواهم رفت و هیچ كاری نخواهم كرد

تا وقتی كه صورتت را لمس كنم

هیچ كوه بلندی وجود ندارد كه نتوانم فتحش كنم

عشق تو جادوئی است، این احساس من است

اما در حضور تو، در واژه‌هایم گم می‌شوم

واژه‌هایی مانند، دوستت دارم

(MICHAEL JACKSON/SPEECHLESS)

زبانم را بند می آورد ... تا کی باید برای این دنیا و جهانیانش گریه کرد ؟ آن مرد اشک می ریزد... برای انسانهایی که قدرش را نمی دانند .......او به یک دنیا امید و عشق... او فرشته ای از سوی خداوند است که برای زندگی در میان انسانها انتخاب شده . او آمد و کارش بخشش و تقسیم کردن بود .... تقسیم کردن شادی ها و بخشش خوبی ها برای دیگرانی که اکنون به همان فرشته ظلم کرده اند . شاید این فرشته دیگر مانند قبل دیگران را به حریم خانواده اش راه ندهد ... اما همچنان خواهد بخشید و تقسیم خواهد کرد .... کارهای بزرگ او زبان مرا بند می آورد .....

مرد جادویی طاقت بیاور و مطمعناً همه کس در مقابل او هنرش زانو خواهند زد........